6 warunków osobistej transformacji – cz. 3

6 warunków osobistej transformacji – cz. 3

Prawdziwe odkrycia ujawniają całą prawdę, również i tę część rzeczywistości, której wolisz nie zauważać, nie przyznawać się do niej. Reakcją może być bunt, niezgoda, obrażanie się.  Brak akceptacji faktów skłania do wypieranie ich (to bzdura, niesprawiedliwe, ten coach, trener jest głupi, książka jest głupia, inni są głupi, itd.), albo impulsywnego podejmowania działań, wymuszania na sobie action planów, bardzo szybko zarzucanych (zmieniam pracę, przeprowadzam się, dziś zapisuję się na 5 kursów, od jutra biegam, itd.)

Często popełnianym błędem w drodze do zmian jest brak akceptacji swojej prawdziwej natury. Niezgoda na to, kim się jest i jakim się jest. Dopóki jednak nie zaakceptujesz tego, co jest i jak jest, zamiast zrobić krok do przodu, tracisz energię, czas i motywację na walkę z własnymi cieniami.

Zmiana, która jest pogłębiającym rozwojem daje szczęście i satysfakcję, zmiana będąca ucieczką od samego siebie nie zaistnieje prawdziwie. Niezależnie od tego, w którym miejscu aktualnie jesteś, coś Cię tam przywiodło. Jakieś wcześniejsze decyzje, wybory, pragnienia. Jeśli zaprowadziły Cię nie tam, gdzie chcesz być, postępuj tak, jak osoba, która zgubiła drogę. Przyjrzyj się swojej mapie, porozmawiaj, popytaj i wyruszaj na nowy szlak. Wybierasz się na wielkie grzybobranie, a znajdujesz tylko kilka jagód? Wspaniale! Posmakuj jagód i szukaj nowej drogi. Narzekanie, wyrzuty sumienia, pretensje niczego nie ułatwią, twojej historii nie zmienią. Zaakceptuj ją i doceń, bo dzięki tej przeszłości jesteś tym, kim jesteś, tu gdzie jesteś.

Warunek 3 – EKOLOGIA

Ekologia to działanie w zgodzie z własną naturą i potencjałem. To również branie pod uwagę możliwie wszystkich konsekwencji podjętych kroków. Wreszcie, to takie kierowanie sobą i swoim rozwojem, które zapewnia spójność i harmonię. Dopóki nie czujesz spójności pozostań na etapie ciekawości i odkryć. Badaj i eksploruj, co wyzwala u Ciebie stan przepływu i harmonii. Może to, co wydaje Ci się, że chcesz, wcale nie jest Twoim pragnieniem, a jedynie wyobrażeniem, że tak „powinno” być? Na drodze do zmiany nic nie „powinno”. Kiedy mówisz sobie, że coś „powinno”, że Ty „musisz”, z dużym prawdopodobieństwem tkwisz po uszy w jakichś schematach, wyimaginowanych powinnościach, stereotypach.

Jak zadbać o ekologię?

  1. Bez względu na to jak mało odczuwasz satysfakcji z obecnego życia, zastanów się i zanotuj, co najmniej 5 korzyści, jakie odnosisz z obecnej sytuacji. Pomyśl, w jaki sposób mogą pomóc Ci w projektowaniu lepszej przyszłości?
  2. Zaakceptuj stan obecny: „Jestem Krzysiem, Hanią, kimkolwiek – człowiekiem wspaniałym, pomimo posiadania słabych stron i niezależnie od posiadanych zalet. Moje wcześniejsze decyzje, podejmowane były w innych okolicznościach, w innym moim stanie wiedzy, dojrzałości itd. Teraz jestem gdzie indziej, bogatsza/y w wiedzę, doświadczenia, przemyślenia”.
  3. Przeczytaj książkę „Przepływ” Mihaly’ego Csikszentmihaly*.
  4. W ogóle dużo czytaj, myśl i oddychaj 🙂

______________________________________________

* O książce „Przepływ”przeczytaj tu

.

6 warunków osobistej transformacji – cz. 1
6 warunków osobistej transformacji – cz. 2
6 warunków osobistej transformacji – cz. 4
6 warunków osobistej transformacji – cz. 5
6 warunków osobistej transformacji – cz. 6

 

6 warunków osobistej transformacji – cz. 2

6 warunków osobistej transformacji – cz. 2

Ciekawość, wnikliwość nieuchronnie prowadzą  do odkryć. Można wprawdzie dokonać jakiegoś odkrycia przypadkowo, ale czy bez uprzedniego dociekania? Większość jest zwieńczeniem wytrwałego dążenia do poznania prawdy, faktów i rzeczywistości takiej, jaka jest. Szczególnie, jeśli chodzi o nas samych, bez ciekawości i gotowości do zadawania pytań, o samopoznanie raczej trudno.

Warunek 2 – ODKRYCIA

Na początek śmiała teza – odsłonięcie przed sobą samym własnego wnętrza bywa prawdziwym objawieniem. Wszystko, co odkrywamy u innych może okazać się jedynie interpretacją, kontekstem. To, co uświadomimy sobie na swój temat jest „najprawdziwszą prawdą”.

Prawda nie zawsze jest miła, czasem zaskakuje, ale należy jej szukać. Uwolnienie się od złudzeń, ograniczających przekonań, interpretacji pozwala poznać siebie takim, jakim się jest.  Za cenę dowiedzenia się o sobie paru niewygodnych rzeczy, warto odnaleźć wszystkie swoje skarby – umiejętności, talenty i cnoty, dotąd niedostrzegane, pomijane, umniejszane.

Pełna świadomość swoich słabych i mocnych stron daje większą siłę,
niż nie dostrzeganie jednych i drugich.

Ćwicz odkrywanie siebie

  1. Kiedy zauważysz swoją słabość, uznaj ją. Jeśli to ważne – pracuj nad zmianą. Jeśli nie – zostaw. Może rzeczywiście nie musisz świetnie gotować, pływać, znać się na rynkach finansowych, grać w brydża. Nie kręci Cię to? Zostaw to innym!
  2. Kiedy zauważysz swoją mocną stronę, uznaj ją. Każda umiejętność – od obsługi komputera, po ładny śpiew, zabawne opowiadanie dowcipów czy taniec z gracją – ma znaczenie (jak wyglądałyby dzisiaj edytory tekstów, gdyby nie zamiłowanie Steve’a Jobsa do kaligrafii?). Policz wszystko to, co sprawia Ci radość, co lubisz robić najbardziej, a czego wiele osób nie cierpi lub po prostu nie potrafi.
  3. Zapytaj swoich najbliższych, co dostają od Ciebie, poza rzeczami, które ktokolwiek inny mógłby im kupić. Zastanów się nad odpowiedziami. Czy to jest to, co o sobie już wiesz?
  4. Przyjmij postawę zdystansowanego badacza samego siebie. Nie krytykuj się, nie oceniaj, nie dokładaj sobie. Odkrywaj i badaj. Jeśli zmagasz się ze swoim krytykiem wewnętrznym przeczytaj książkę Rick ‘a Carsona „Poskramianie swojego gremlina”.*

______________________________________________

* O książce „Poskramianie swojego gremlina”przeczytaj tu

.

6 warunków osobistej transformacji – cz. 1
6 warunków osobistej transformacji – cz. 3
6 warunków osobistej transformacji – cz. 4
6 warunków osobistej transformacji – cz. 5
6 warunków osobistej transformacji – cz. 6

 

6 warunków osobistej transformacji – cz. 1

6 warunków osobistej transformacji – cz. 1

Nie zawsze potrafimy odpowiedzieć sobie na pytanie, co powoduje, że czujemy dyskomfort, brak harmonii, niezadowolenie z tego, co jest i z tego, co osiągnęliśmy. Chcemy coś zmieniać, czasem nie wiedząc co, a czasem nie wiedząc jak.

Każdy ma swój schemat, tryb wprowadzania zmian. Jedni postanawiają: „tak, chcę!” i wyruszają w drogę energicznym marszem zdobywcy, inni ostrożnie stawiają małe kroki, po każdym sprawdzając efekt, jaki wywołał. To są skrajne przykłady, ale żaden z nich nie jest lepszy czy gorszy. Tempo wprowadzania zmian nie ma znaczenia, ważna jest ich trwałość.

W kolejnych artykułach przedstawiam sześć warunków zmiany w procesie osobistej transformacji.

Warunek 1 – CIEKAWOŚĆ

Ciekawość – to pragnienie poznania, poszukiwania, badania, uczenia się. Jest cechą nie tylko człowieka, także wielu zwierząt.  Ciekawość obserwowana u dzieci lub zwierząt budzi uśmiech, rozbawienie, życzliwość. Nieposkromiona ciekawość dorosłych bywa natomiast przyjmowana różnie. No, chyba, że cechuje naukowca (Einstein sam o sobie mówił, że nigdy nie był nieprzeciętnie zdolny, ale zawsze był nieprzeciętnie ciekawy).

Jak bardzo człowiek jest ciekawy siebie?  Sokratejskie „Poznaj samego siebie” dla jednych jest wyzwaniem, u innych wywołuje lęk. A jeśli się okaże, że nie jestem taki fajny? A jeśli odkryję w sobie cechy, które u innych ludzi tak bardzo mnie drażnią, oburzają?  Przyczyną strachu przed poznaniem samego siebie jest utrwalony nawyk osądzania – siebie i innych. Osąd – nie opinia, nie ocena – praktycznie wyklucza akceptację i jest bardzo skutecznym mordercą ciekawości. Osądzamy nie tylko innych (wygląd, zachowanie, intencje), również siebie: „ale jestem beznadziejna”, „znowu palnąłem głupotę”, „nigdy nie nauczę się tego, nie mam do tego talentu”, …

STOP!

Przyłapanie się na osądzie, powinno włączyć sygnał alarmowy, zawracający z niebezpiecznej drogi wyrokującego*.

Jak wzmocnić swoją ciekawość? Przyjmując postawę antropologa, z zaciekawieniem badającego samego siebie. Obserwującego swoje otoczenie, ciało, myśli, emocje. I zadającego pytania: Jak jest? Co widzę? Co się dzieje? Kim jestem i czego chcę?

Autentyczna ciekawość zwiększa tolerancję na własne niedoskonałości, odmienność innych, wspiera akceptację tego, co jest.

 

Codziennie ćwicz ciekawość

  1. Poznaj swój organizm (Czy wiesz jak oddychasz? Czy czujesz swoje ciało?), swoje myśli (Co i jak myślisz o sobie, o innych?), emocje (Jak szybko i mocno reagujesz?).
  2. Zadawaj sobie pytania: Co powoduje, że czuję się tak, jak się czuję? Co mnie cieszy? Co mnie smuci, złości? Czy to, co mnie smuci i złości ma źródło w faktach, czy w mojej ich interpretacji?
  3. Jeździsz do pracy samochodem? Przesiądź się raz do środków komunikacji miejskiej. Przyglądaj się ludziom, zgaduj, kim są, co robią, kogo kochają, czego nie lubią. Zauważ, co jest faktem, co opinią, co interpretacją, co osądem.
  4. Przeczytaj książkę Marilee Adams „Myślenie pytaniami”
Bądź obiektywnym, uważnym naukowcem z ciekawością badającym swoje otoczenie i samego siebie. Obserwuj siebie codziennie.
Z każdej sytuacji, obserwacji i ćwiczenia wyciągnij wnioski, odpowiadając sobie na pytanie:
„Co nowego o sobie teraz wiem?”

Totalne zaangażowanie, czyli flow

Totalne zaangażowanie, czyli flow

Każdy oddający się pasjonującemu zajęciu, chociaż raz w życiu, doświadczył niezwykłego uczucia lekkości i uskrzydlenia, niezależnie od tego, jak duży wysiłek temu towarzyszył. Stan satysfakcji, uniesienia, przy  jednoczesnym braku poczucia czasu, amerykański psycholog i autor książki Mihaly Csikszentmihaly nazwał przepływem (flow). Dla każdego człowieka źródłem takiego stanu jest co innego: gra na skrzypcach, bieg maratoński, taniec, śpiew, uprawianie ogrodu, opowiadanie bajek dzieciom, publiczne występy, skoki spadochronowe, szydełkowanie, czytanie książek itd.

Przez ćwierć wieku M.Csikszentmihaly przeprowadził tysiące badań szukając recepty na satysfakcjonujące życie. Czy ją znalazł? Z całą pewnością zanalizował i opisał 8 warunków przepływu, zbadał co dokładnie dzieje się z ciałem, myślami w stanie przepływu, kiedy praca czy samotność daje poczucie satysfakcji i spełnienia. W ostatnim rozdziale autor docieka w jaki sposób nadajemy, lub przynajmniej próbujemy nadawać, sens naszemu życiu.

 

Sztuka szczęścia

Sztuka szczęścia

Książka „Sztuka szczęścia. Poradnik życia” jest zapisem rozmów amerykańskiego psychiatry Howarda C. Cutlera z Dalajlamą. Już pierwsze zdanie wprowadza nas w klimat i myśl przewodnią książki:

Głównym celem życia jest poszukiwanie szczęścia.
Głównym motorem działań jest dążenie do szczęścia.

.

Punkt widzenia na zagadnienie szczęścia, prezentowany przez przywódcę duchowego Tybetu i naukowca/praktyka, jest zbieżny – poczucie szczęścia jest stanem umysłu i nie zależy od bogactwa, wykształcenia, okoliczności. Każdy człowiek nosi w sobie szczęście, każdy może żyć tak, aby je odnaleźć.

Prostota, a jednocześnie głębia myśli Dalajlamy urzeka. Dla tych, którzy chcą wieść szczęśliwe i spełnione życie, jak i tych,  którzy jeszcze nie dają sobie prawa do bycia szczęśliwym, książka może stać się prawdziwym przewodnikiem uprawiania sztuki szczęścia.

 

Poznaj swojego gremlina

Poznaj swojego gremlina

Każdy ma swojego gremlina. Ty zapewne też masz wewnętrznego narratora, krytyka i marudę, który towarzyszy Ci przez całe twoje życie, czy tego chcesz czy nie.

Skąd się bierze ten uprzykrzony narrator w głowie, czego chce i jak sobie z nim radzić, wyjaśnia twórca Metody Poskramiania Swojego Gremlina, Rick Carson.

Z humorem przedstawiona charakterystyka gremlinów, opis ich strategii oraz ćwiczenia praktyczne, rozwijające umiejętność radzenia sobie z nimi sprawiają, że książka jest bardzo zabawna, a jednocześnie głęboko wnikająca istotę sprawy. Dlatego jest ważnym przewodnikiem po odkrywaniu samego siebie. Czytając „Poskramianie swojego gremlina” Ricka Carsona każdy może odnaleźć swojego własnego złośliwca i destruktora. Wytropienie go, zauważenie i zastosowanie strategii opisanych w książce wysyła gremlina na jego właściwe, nic nieznaczące miejsce.

Rick Carson uczy jak stać się uważnym obserwatorem samego siebie – swoich reakcji, emocji, nawyków, jak wybierać i bawić się możliwościami, jak przestać się zadręczać i zacząć żyć radośnie i pełnie. Warto z jego rad korzystać.

powrót