Osobom, które bezpośrednio uczestniczą w konflikcie bardzo często trudno spojrzeć na problem obiektywnie i z dystansu. To znacznie utrudnia dojście do porozumienia. A czasem, jeśli pominie się emocje i mało istotne detale, znalezienie konsensusu nie jest zadaniem trudnym. I właśnie dlatego warto skorzystać z pomocy specjalisty i zgodzić się na mediacje.

Mediacja – dyskusja pod nadzorem

Mediacje są jedną z metod rozwiązywania sporów. Ich celem jest osiągnięcie porozumienia, które byłoby satysfakcjonujące dla obu stron i sprawiło, że nikt nie będzie się czuł przegrany. Konsensus zostaje wypracowany w toku dyskusji toczonej pod okiem moderatora – mediatora.

Rola mediatora

Zadaniem mediatora jest dążenie do wypracowania konsensusu poprzez wskazanie tematów, które powinny zostać przedyskutowane oraz znalezienie kwestii priorytetowych, co do których obie strony będą zgodne. Bardzo ważne jest, aby prowadzona przez mediatora dyskusja opierała się na następujących zasadach mediator:

  • nie może do niczego zmuszać żadnej ze stron i wywierać na nie wpływu,
  • zobowiązuje się do zachowania w tajemnicy informacji uzyskanych podczas spotkań,
  • musi być bezstronny, nie wolno mu przyznawać racji którejkolwiek ze stron,
  • powinien czuwać nad tym, by równowaga pomiędzy stronami konfliktu została zachowana i żadna z osób nie czuła się gorszą, zastraszoną, przegraną,
  • nie może podejmować decyzji za żadną z osób oraz przedstawiać pomysłów na rozwiązanie konfliktu – rozwiązanie musi zostać wypracowane przez strony.

Mediacja a rozwiązania prawne

Celem mediacji nie jest ustalenie, która ze stron ma rację, ale wypracowanie wspólnego stanowiska, swego rodzaju ugody, na którą będą w stanie zgodzić się obie strony. Co ważne, w przeciwieństwie do rozstrzygnięć o charakterze prawnym, np. sądowych, mediacje mają charakter całkowicie dobrowolny i nieoficjalny. Tylko wówczas mają one sens i mogą zakończyć się sukcesem.

Zastosowanie mediacji

Rozwiązywanie konfliktów przy pomocy mediacji można zastosować w przypadku:

  • problemów rodzinnych, np. konfliktów pomiędzy małżonkami, konfliktów pomiędzy rodzicami i dzieckiem,
  • problemów o charakterze pracowniczym, np. konfliktu pomiędzy pracownikami na ważnych stanowiskach, których dobra współpraca ma duże znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania firmy,
  • problemów o charakterze towarzyskim, np. pomiędzy członkami danej organizacji, których konflikt dzieli społeczność stowarzyszenia i rodzi kolejne, niepotrzebne konflikty,
  • spraw o charakterze prawnym, np. przy podziale opieki nad dziećmi, podziale spadku – w tym wypadku mediacje spełniają rolę pomocniczą w stosunku do działań sądu.

Mediacja to nie coaching!

Jakkolwiek wielu coachów ma sporą wiedzę, umiejętności oraz doświadczenie w prowadzeniu mediacji, i czasem ten rodzaj działalności mają również w swojej ofercie, należy pamiętać, że mediacje to nie jest coaching. Podjęcie się mediacji nie powinno być nazywane usługą coachingową, ponieważ z punktu widzenia standardów pracy coacha byłoby to nieetyczne. Natomiast dodatkowym efektem mediacji, poza rozwiązaniem konfliktu pomiędzy skłóconymi osobami, może być cały szereg zmian w ich myśleniu, przekonaniach i działaniu, które są również rezultatem procesu coachingowego. Przyjęcie innej perspektywy, zrozumienie intencji drugiej strony i własnych emocji, zadawania nie oceniających pytań, przyjęcie zasady wygrana-wygrana, to niektóre cechy wspólne procesu mediacyjnego i coachingowego. Jednak warto podkreślić, że podstawowym celem mediacji jest wyjście z kryzysu, podstawom celem coachingu jest osobista zmiana i rozwój (indywidualny i zawodowy).