6 warunków osobistej transformacji – cz. 1

6 warunków osobistej transformacji – cz. 1

Nie zawsze potrafimy odpowiedzieć sobie na pytanie, co powoduje, że czujemy dyskomfort, brak harmonii, niezadowolenie z tego, co jest i z tego, co osiągnęliśmy. Chcemy coś zmieniać, czasem nie wiedząc co, a czasem nie wiedząc jak.

Każdy ma swój schemat, tryb wprowadzania zmian. Jedni postanawiają: „tak, chcę!” i wyruszają w drogę energicznym marszem zdobywcy, inni ostrożnie stawiają małe kroki, po każdym sprawdzając efekt, jaki wywołał. To są skrajne przykłady, ale żaden z nich nie jest lepszy czy gorszy. Tempo wprowadzania zmian nie ma znaczenia, ważna jest ich trwałość.

W kolejnych artykułach przedstawiam sześć warunków zmiany w procesie osobistej transformacji.

Warunek 1 – CIEKAWOŚĆ

Ciekawość – to pragnienie poznania, poszukiwania, badania, uczenia się. Jest cechą nie tylko człowieka, także wielu zwierząt.  Ciekawość obserwowana u dzieci lub zwierząt budzi uśmiech, rozbawienie, życzliwość. Nieposkromiona ciekawość dorosłych bywa natomiast przyjmowana różnie. No, chyba, że cechuje naukowca (Einstein sam o sobie mówił, że nigdy nie był nieprzeciętnie zdolny, ale zawsze był nieprzeciętnie ciekawy).

Jak bardzo człowiek jest ciekawy siebie?  Sokratejskie „Poznaj samego siebie” dla jednych jest wyzwaniem, u innych wywołuje lęk. A jeśli się okaże, że nie jestem taki fajny? A jeśli odkryję w sobie cechy, które u innych ludzi tak bardzo mnie drażnią, oburzają?  Przyczyną strachu przed poznaniem samego siebie jest utrwalony nawyk osądzania – siebie i innych. Osąd – nie opinia, nie ocena – praktycznie wyklucza akceptację i jest bardzo skutecznym mordercą ciekawości. Osądzamy nie tylko innych (wygląd, zachowanie, intencje), również siebie: „ale jestem beznadziejna”, „znowu palnąłem głupotę”, „nigdy nie nauczę się tego, nie mam do tego talentu”, …

STOP!

Przyłapanie się na osądzie, powinno włączyć sygnał alarmowy, zawracający z niebezpiecznej drogi wyrokującego*.

Jak wzmocnić swoją ciekawość? Przyjmując postawę antropologa, z zaciekawieniem badającego samego siebie. Obserwującego swoje otoczenie, ciało, myśli, emocje. I zadającego pytania: Jak jest? Co widzę? Co się dzieje? Kim jestem i czego chcę?

Autentyczna ciekawość zwiększa tolerancję na własne niedoskonałości, odmienność innych, wspiera akceptację tego, co jest.

 

Codziennie ćwicz ciekawość

  1. Poznaj swój organizm (Czy wiesz jak oddychasz? Czy czujesz swoje ciało?), swoje myśli (Co i jak myślisz o sobie, o innych?), emocje (Jak szybko i mocno reagujesz?).
  2. Zadawaj sobie pytania: Co powoduje, że czuję się tak, jak się czuję? Co mnie cieszy? Co mnie smuci, złości? Czy to, co mnie smuci i złości ma źródło w faktach, czy w mojej ich interpretacji?
  3. Jeździsz do pracy samochodem? Przesiądź się raz do środków komunikacji miejskiej. Przyglądaj się ludziom, zgaduj, kim są, co robią, kogo kochają, czego nie lubią. Zauważ, co jest faktem, co opinią, co interpretacją, co osądem.
  4. Przeczytaj książkę Marilee Adams „Myślenie pytaniami”
Bądź obiektywnym, uważnym naukowcem z ciekawością badającym swoje otoczenie i samego siebie. Obserwuj siebie codziennie.
Z każdej sytuacji, obserwacji i ćwiczenia wyciągnij wnioski, odpowiadając sobie na pytanie:
„Co nowego o sobie teraz wiem?”

Totalne zaangażowanie, czyli flow

Totalne zaangażowanie, czyli flow

Każdy oddający się pasjonującemu zajęciu, chociaż raz w życiu, doświadczył niezwykłego uczucia lekkości i uskrzydlenia, niezależnie od tego, jak duży wysiłek temu towarzyszył. Stan satysfakcji, uniesienia, przy  jednoczesnym braku poczucia czasu, amerykański psycholog i autor książki Mihaly Csikszentmihaly nazwał przepływem (flow). Dla każdego człowieka źródłem takiego stanu jest co innego: gra na skrzypcach, bieg maratoński, taniec, śpiew, uprawianie ogrodu, opowiadanie bajek dzieciom, publiczne występy, skoki spadochronowe, szydełkowanie, czytanie książek itd.

Przez ćwierć wieku M.Csikszentmihaly przeprowadził tysiące badań szukając recepty na satysfakcjonujące życie. Czy ją znalazł? Z całą pewnością zanalizował i opisał 8 warunków przepływu, zbadał co dokładnie dzieje się z ciałem, myślami w stanie przepływu, kiedy praca czy samotność daje poczucie satysfakcji i spełnienia. W ostatnim rozdziale autor docieka w jaki sposób nadajemy, lub przynajmniej próbujemy nadawać, sens naszemu życiu.

 

Sztuka szczęścia

Sztuka szczęścia

Książka „Sztuka szczęścia. Poradnik życia” jest zapisem rozmów amerykańskiego psychiatry Howarda C. Cutlera z Dalajlamą. Już pierwsze zdanie wprowadza nas w klimat i myśl przewodnią książki:

Głównym celem życia jest poszukiwanie szczęścia.
Głównym motorem działań jest dążenie do szczęścia.

.

Punkt widzenia na zagadnienie szczęścia, prezentowany przez przywódcę duchowego Tybetu i naukowca/praktyka, jest zbieżny – poczucie szczęścia jest stanem umysłu i nie zależy od bogactwa, wykształcenia, okoliczności. Każdy człowiek nosi w sobie szczęście, każdy może żyć tak, aby je odnaleźć.

Prostota, a jednocześnie głębia myśli Dalajlamy urzeka. Dla tych, którzy chcą wieść szczęśliwe i spełnione życie, jak i tych,  którzy jeszcze nie dają sobie prawa do bycia szczęśliwym, książka może stać się prawdziwym przewodnikiem uprawiania sztuki szczęścia.

 

Poznaj swojego gremlina

Poznaj swojego gremlina

Każdy ma swojego gremlina. Ty zapewne też masz wewnętrznego narratora, krytyka i marudę, który towarzyszy Ci przez całe twoje życie, czy tego chcesz czy nie.

Skąd się bierze ten uprzykrzony narrator w głowie, czego chce i jak sobie z nim radzić, wyjaśnia twórca Metody Poskramiania Swojego Gremlina, Rick Carson.

Z humorem przedstawiona charakterystyka gremlinów, opis ich strategii oraz ćwiczenia praktyczne, rozwijające umiejętność radzenia sobie z nimi sprawiają, że książka jest bardzo zabawna, a jednocześnie głęboko wnikająca istotę sprawy. Dlatego jest ważnym przewodnikiem po odkrywaniu samego siebie. Czytając „Poskramianie swojego gremlina” Ricka Carsona każdy może odnaleźć swojego własnego złośliwca i destruktora. Wytropienie go, zauważenie i zastosowanie strategii opisanych w książce wysyła gremlina na jego właściwe, nic nieznaczące miejsce.

Rick Carson uczy jak stać się uważnym obserwatorem samego siebie – swoich reakcji, emocji, nawyków, jak wybierać i bawić się możliwościami, jak przestać się zadręczać i zacząć żyć radośnie i pełnie. Warto z jego rad korzystać.

powrót
Myśleć pytaniami

Myśleć pytaniami

Znane stwierdzenie „Jakie pytanie, taka odpowiedź” znajduje nowy wymiar  w książce  Marilee Adams „Myślenie pytaniami”.  Zajmująco  opowiedziana historia transformacji z menedżera-instruktora do menedżera–motywatora, jest jednocześnie instrukcją obsługi potężnego narzędzia jakim jest myślenie pytaniami.  Marilee Adams pokazuje w jaki sposób rodzaj pytań wpływa na nasze zachowania i w konsekwencji na jakość życia. Uświadamia jak sami wspieramy lub sabotujemy  własne  wysiłki zadając sobie takie, a nie inne pytania. Kiedy jesteśmy w roli wyrokującego gromadzimy żal, złość, pretensje do innych i samego siebie. Kiedy jesteśmy w roli uczącego się szukamy rozwiązań, dokonujemy przemyślanych wyborów, jesteśmy efektywniejsi.

Książka polecana jest menedżerom, szkoleniowcom, trenerom, coachom, liderom. Tak naprawdę każdy, kto chce nauczyć się zadawania mądrych i inspirujących pytań, pozytywnie wpływających na pewność siebie, szacunek dla innych, skutecznie prowadzących do realizacji celów, powinien przeczytać książkę „Myślenie pytaniami”.